Mario Casas

aşarı yakalayan "Fuga de cerebros" (2009) ve "Mentiras y gordas" (2009) filmleriyle ülkesinde bir gençlik idolüne dönüştü. Onu küresel çapta, özellikle de Latin Amerika ve Avrupa'da büyük bir üne kavuşturan ikonik rolü ise, Federico Moccia'nın romanından uyarlanan romantik dram "Aşka Yükseliş" (Tres metros sobre el cielo) (2010) ve devam filmi "Sensiz Olmaz" (Tengo ganas de ti) (2012) serisinde canlandırdığı asi ve tutkulu genç Hache (Hugo) karakteri oldu. Bu seri, Casas'ı uluslararası bir yıldıza dönüştürdü. İlerleyen yıllarda gençlik romantizminden uzaklaşarak kariyerini daha karanlık, dramatik ve karmaşık psikolojik rollerle zenginleştirdi. Aksiyon filmi "Grup 7" (Grupo 7) (2012) ve Álex de la Iglesia'nın yönettiği "Zugarramurdi Cadıları" (Las brujas de Zugarramurdi) (2013) gibi yapımlarda farklı türlerdeki yeteneğini sergiledi. Oriol Paulo'nun yönettiği ve dünya çapında büyük yankı uyandıran gizem-gerilim başyapıtı "Görünmeyen Misafir" (Contratiempo) (2016) filminde hayat verdiği Adrián Doria karakteriyle uluslararası arenadaki konumunu sağlamlaştırdı. Ardından kara komedi gerilimi "Bar" (El bar) (2017) ve rolü için ciddi bir fiziksel değişim geçirdiği dram filmi "Mauthausen Fotoğrafçısı" (El fotógrafo de Mauthausen) (2018) gibi başarılı projelerde yer aldı. 2020 yılında başrolünü üstlendiği gerilim filmi "No matarás" (Cross the Line) filmindeki başarılı performansıyla İspanya'nın en prestijli sinema ödülü olan Goya Ödülleri'nde En İyi Erkek Oyuncu ödülünü kazanarak eleştirmenlerden de tam not aldı. Harlan Coben uyarlaması olan Netflix'in popüler mini dizisi "Şantaj" (El Inocente) (2021) ve "Kuş Kutusu: Barselona" (Bird Box Barcelona) (2023) gibi projelerle başarısını sürdürdü. Oyunculuğun yanı sıra kamera arkasına da geçme kararı alan Casas, 2023 yılında vizyona giren ve kardeşi Óscar Casas'ın başrolde oynadığı "Mi soledad tiene alas" (My Loneliness Has Wings) filmiyle yönetmenlik kariyerine ilk adımını atmıştır.