Michael Redgrave

ilmindeki, kuklası tarafından ele geçirilen şizofrenik vantrilok performansı ile sinema tarihinin en unutulmaz ve ürkütücü karakterlerinden birine imza attı. Eugene O'Neill'in oyunundan uyarlanan "Mourning Becomes Electra" (1947) filmindeki rolüyle En İyi Erkek Oyuncu dalında Oscar'a aday gösterildi. 1950'ler Redgrave'in kariyerinin sanatsal zirvesi kabul edilir. Terrence Rattigan'ın oyunundan uyarlanan "The Browning Version" (1951) filmindeki, duygusal olarak yıkılmış ve başarısız okul öğretmeni Andrew Crocker-Harris performansı, eleştirmenlerce kariyerinin en iyi işi olarak nitelendirildi ve bu rolüyle Cannes Film Festivali'nde En İyi Erkek Oyuncu ödülünü kazandı. Ayrıca Oscar Wilde uyarlaması "Ciddi Olmanın Önemi" (The Importance of Being Earnest) (1952) ve savaş filmi "The Dam Busters" (1955) gibi klasikleşmiş yapımlarda yer aldı. Sahne kariyerini de sinemayla eş zamanlı olarak başarıyla sürdüren Redgrave, Shakespeare rollerindeki ustalığıyla tanındı ve tiyatroya katkılarından dolayı 1959 yılında Kraliçe tarafından şövalye unvanına (Sir) layık görüldü. Aktris Rachel Kempson ile evliliğinden olan çocukları Vanessa, Corin ve Lynn Redgrave'in de ünlü oyuncular olmasıyla, modern İngiltere'nin en önemli oyunculuk hanedanlarından birinin temelini attı. Kariyerinin son dönemlerinde "The Go-Between" (1970) ve "Nicholas and Alexandra" (1971) gibi filmlerde rol aldı. Aktör, 21 Mart 1985 tarihinde Parkinson hastalığına bağlı komplikasyonlar nedeniyle 77 yaşında hayatını kaybetmiştir.